Przychodzi w życiu każdego z nas taki czas w którym chcemy porzucić wszystko co złe i niedobre, i po prostu zacząć od nowa. Jest to całkowicie zrozumiałe – ja sama wiele razy chciałam, aby było już za mną to, co uciążliwe i tak bardzo kłopotliwe. Jednak ucieczka czy porzucenie nie jest dla nas dobrym rozwiązaniem. Uciekamy od negatywnych odczuć i jednocześnie jeszcze Dostrzega przede wszystkim, że darzy Sonię największym uczuciem – miłością, która pomoże mu zacząć nowe życie. Dostojewski poniekąd odrzuca pozytywistyczny racjonalizm. Życie bez Boga, a jedynie podporządkowanie się rozumowi doprowadza Rodiona do zbrodni, a i wszystkim mieszkańcom Petersburga nie przynosi nic dobrego. Księżyc nad Bretanią. Nina George Wydawnictwo: Otwarte literatura piękna. 320 str. 5 godz. 20 min. Szczegóły. Kup książkę. Nigdy nie jest za późno, by rozpocząć nowe życie. Koniec ze mną! – oto, co myśli Marianne, rzucając się z paryskiego Pont Neuf. Lecz los chce inaczej. Uratowana kobieta trafia do szpitala, gdzie 5 kroków, żeby mądrze zacząć od nowa – Deon; czy można zaczać od nowa po 30 stce? – Forum – Gazeta.pl; 30 pare lat, zdrada, rozstanie, i zaczynam wszystko od nowa…. 주제와 관련된 이미지 jak zacząć życie od nowa po 30; 주제에 대한 기사 평가 jak zacząć życie od nowa po 30. Jak zacząc nowe życie? 31. Energa CAMERIMAGE: Rozmawiamy z operatorem "Barbie" i "Czasu krwawego księżyca". Zwiastun nr 1- Uciekające kurczaki - Zamknięci, otoczeni drutem kolczastym, drżący o swoje życie Rocky, Ginger, Bunty oraz Fowler podejmują rozpaczliwą próbę ucieczki. I oto po raz pierwszy Gdzie zacząć? Jak zmienić życie na lepsze? Wszelkie zmiany zaczynają się gdzieś. Same się nie zdarzają. Wyjątkiem są traumatyczne sytuacje, kiedy ostra rewaloryzacja wartości. Gdzie zacząć? Zrozum dokładnie, co chcesz zmienić. Bądź realistą w ocenie własnej osobowości, osiągnięć i błędów. Nie bój się poznać siebie . Witam. Mam 18 lat i niepotrafie sobie poradzic z dana sytuacja bardzo mnie pograza i przytlacza. Wszystko zaczolo sie w wieku 16 lat zakochalam sie w chlopaku najpierw to bylo zauroczenie pozniej zaczelo laczyc nas cos wiecej. Pierwsze tygodnie naszego zwiazku byly wspaniale ale po 3 miesiacach moj chlopak postanowil wybrac sie z kolegami na wyprawe do Holandii. Bylam bardzo przeciw temu bo wiedzialam ze nie jedzie tam nic pozwiedzac tylko jarac, ale on mnie zapewnial ze tak nie jest. Po jego powrocie bylam bardzo zla chcialam odejsc ale nie potrafilam przyznal sie ze jaral i ze chce to naprawic bo nie chce mnie stracic. Uwiezylam mu i zakochalam sie jeszcze bardziej bo przestal utrzymywac z tymi kolegami kontakt nie robil nocnych wypadow i nie jaral tylko zaczal utrzymywac kontakt z osobami ktore nie pala. To mnie do niego jeszcze bardziej przekonalo. Bylo wspaniale zaczelo sie ukladac, ale niestety jego mama byla bardzo przeciw temu ze duzo czasu spedzamy razem. Czasami nocowalismy u siebie, ja z powodu traktowania jego matki nie wytrzymywalam psychicznie ale staralam sie bo on mnie prosil i na pierwszy dzien swiat Bozego Narodzenia mozna powiedziec ze zrobila taka awanture ze po co ja przychodze i wogole. Moj chlopak bardzo sie wkuzyl i nie chcial do niej wracac. Wiec zamieszkalismy razem z moimi rodzicami, bylo lepiej uczylismy sie on jeszcze do tego pracowal ukladalo sie wszystko dobrze na wakacje planowalismy jechac do jego miasta rodzinnego i mego bo mialy sie odbyc moje 18 urodziny. Znalazlam prace i pracowalismy razem zeby moc spedzic wymarzone wakacje razem, ale 2 miesiace przed wyjazdem zaczelo sie psuc. Przestal pracowac bo mowil ze go kregoslup boli, wiec uznalam ze naprawde go boli i pracowalam prawie w dzien w dzien zeby nasze wakacje byly jednak udane. Nie robil w domu nic tylko siedzial przed komputerem ja wracalam z pracy i sprzatalam a jego wymowka bylo ze ja mu karze wszystko robic wiec on nie bedzie nic robic bo on wie co powinien robic. Przestalam mowic nic sie nie zmienialo, a on w tym czasie potrafil jezdzic z mama do pracy i jej pomagac bylam bardzo zla, ale dalej go Kochalam. Wyjazd byl coraz blizej laczyl nas tylko tydzien. Zapytal mnie sie gdyby mi sie oswiadczyl na moich urodzinach przy rodzinie czy bym nie zaprzeczyla powiedzialam, ze nie. Porozmawialismy jeszcze i postanowilismy ze ja przed praca przysprzatam polowe no i on powiedzial ze pomoze i dokonczy. Wstalam wczesniej posprzatalam i poszlam do pracy. Wrocilam i zobaczylam ze nic nie zrobil znowu bardzo bylam zla bo powiedzial ze caly dzien byl u mamy i robil komputer to sie zapytalam czy az tak bylo mu ciezko posprzatac. Zdenerwowalam sie bardzo zaczelam krzyczec bo juz nie wytrzymalam ze nic nie robi a mamie to odrazu leci jak trzeba cos jej zrobic. Zaczol jeszcze miec do mnie wyrzuty ze wrocilam 30 mi pozniej z pracy i ze on mnie sie o to nie czepia. Powiedzial ze odchodzi ze on ma juz dosyc ze o wszystko sie jego czepiam i wogole ze mu sie znudzilam. Nie potrafilam sobie poradzic pojechalam sama wiecej imprezowalam, pilam doszlo do tego ze spotkalam chlopaka ktory mial podobny problem nie laczylo nas nic ale doszlo do czegos wiecej. Pozniej mialam jeszcze gorsze samopoczucie niz mialam. Wrocilam z wakacji uznalam ze ide na studia gdzie mialam zostac jeszcze w szkole. Chodzilam 5 dni w tygodniu do szkoly, w ktorej bylam obecna cialem przez co olalam najwazniejszy rok i egzaminy ktore mialam 4 dni pracowalam, wieczorne weekendy na dyskotekach ze znajomymi ktozy brali mnie zebym sie rozerwala. i tak przez 3 miesiace ani czasu dla siebie wszystko robilam zeby tylko nie myslec uciekalam od tego co tak naprawde do niego czulam. Bolalo mnie ze go nadal kochalam a on mnie potraktowal jak zabawke. Oszukiwalam rodzine ze mnie nic nie laczy chociaz znajomi widzieli jak placze... Pewnego dnia Spotkalam go na dyskotece cos sie odrodzilo bylam wniebo wzieta. Zaczelismy sie spotykac zaczal sie starac. Mialam wyrzuty sumienia za to co zaszlo pomiedzy mna a chlopakiem z wakacji i powiedzialam to swojemu chlopakowi bardzo byl zly, ale powiedzial mi ze mi wybaczy bo mnie kocha. Nie trwalo to dlugo spedzalismy milo czas, ale caly czas mi dogryzal i wyzywal od najgorzszych ze jestem puszczalska itp. Byly mile momety sylwester i inne okazje. Przepraszal mnie ze tak mowi a ja dalej za nim latalam. Robil mi wyrzuty sumienia zreszto tak jak bylismy za pierwszym razem ze to wszystko przezemnie dlaczego tak jest ze to ja jestem ta najgorsza. Zrobil tak ze mialam juz wogole niska samoocene. Zerwal ze mna znowu po 3 miesiacach bo uznal ze klamie i wogole przezemnie nam sie nie uklada a ja dalej zakochana probowalam wziasc wine na siebie zebysmy byli dalej razem. On powiedzial ze nie chce ze mna byc ale chce sie dalej ze mna sptykac bo mu na mnie zalezy. Uznalam ze moze ma racje z drugiej strony nie zachowalam sie fair w stosunku do niego. Zadzwonilam do niego na drugi dzien a on byl z kolegami i z jakas dziewczyna a on do mnie ze nie jestesmy razem wiec o co mam pretensje. Nie widzielismy sie przez tydzien, ale musielismy sie spotkaz zeby oddal mi moje rzeczy bo nie chce miec z nim kontaktu. To jak sie widzielismy tlumaczyl ze zle mnie traktowal, ze dalej mnie kocha zaczal przytulac chcial nawet pocalowac. Mowil ze nie chce mnie ranic i bawic sie moimi uczuciami, a ja dalej nie potrafie o nim zapomniec. Na drugi dzien widze zdjecia jak wstawia z jakas dziewczyna. Dlaczego on mi to robi? Dlaczego w ten sposob mnie traktuje kiedy mowi jedno a robi drugie? Dlaczego mowiac ze odchodzi poprostu mnie nie zostawi tylko pisze do mnie i mowi ze chce sie spotykac. Schdlam znowu mam takie wachania wagi przez ta sytuacje, ze nie potrafie sobie z tym poradzic, placze. Jestem przygnebiona nie potrafie normalnie zyc nie wiem co mam juz robic. Moi rodzice nie wiedza juz jak maja mi pomoc. Ja wiem ze chce to zakonczyc, ale nie potrafie kiedy on do mnie pisze i mowi takie rzeczy, nie potrafie niereagowac na niego. Chcialabym to raz nazawsze zakonczyc bo jest ze mna coraz gorzej tylko nie wiem jak. Z gory dziekuje za odpowiedz Pozdrawiam Wszystko się kończy, nawet miłość. Zostawia nas w strzępach i na dnie. Z czasem jednak nie ma innego wyjścia, jak tylko wstać, wyleczyć się i zacząć od bowiem wydaje nam się, że wszystko stracone – zwłaszcza, gdy przytłaczają nas ciemne emocje. Nic jednak bardziej mylnego. Pamiętaj – zawsze możesz zacząć jeszcze raz.“Powiedz na głos: “Tęsknię za Tobą”. Przeklnij. Poczuj, że nic nie ma sensu i że nie będzie go miało jeszcze przez długi czas. Pomyśl o tym, że chcesz umrzeć. Wybierz nie umrzeć. Podążaj do przodu” -Leila Guerriero-Ból wynikający z ciosów emocjonalnych utożsamiamy z upadkami, ponieważ wtedy to właśnie podupadamy, powstają u nas rany, czujemy się zdezorientowani i wydaje nam się, że niedługo całkiem opadniemy z też jakiekolwiek nieporozumienie, porażka czy pomyłka to coś, co wzbudza w nas wielki strach. Rozumiemy nagle, że nasze ciało pełne jest “dziur i nieszczelności” i że nikt inny, tylko my sami jesteśmy w stanie je w jakiś sposób się jednak, że wszystko można zacząć od nowa – miłość nie jest w tym wyjątkiem. Co bowiem wywołuje wielki ból to nie upadek sam w sobie, ale pozostawanie na ziemi jeszcze długo po i musisz wstać, otrzepać się z kurzu porażki, osuszyć łzy i od nowa zszyć poszarpane serce. Nie porzucaj samego siebie w takiej się z odwagą do swojej utratyJeszcze trudniejsze niż zerwanie czy bolesne rozstanie jest zatrzymanie się na chwilę i dostrzeżenie ze spokojem tego, co się z nami tak naprawdę dzieje. Z przyczyn czysto biologicznych, a może też i sentymentalnych, zadanie to wydaje nam się czasem nie do jest łatwo z odwagą uznać, że znaleźliśmy się w naszym życiu w punkcie, który wymaga od nas jakiegoś ruchu. W przeciwnym bowiem razie nie uda nam się pójść do przodu. Choć może Ci się to wydawać bardzo trudne, naprawdę jesteś w stanie to podejmiesz inicjatywę, Twoja prywatna żałoba przyjmie właściwy tor i będzie zmierzać do uleczenia Ciebie oraz do poprawienia Twojego jest łatwo przejąć inicjatywę w sytuacji, w jakiej się znajdujemy, zwłaszcza gdy jest ona skomplikowana. Przebycie tej trudności jednak jest ceną, jaką musimy zapłacić za rozświetlenie naszego szlaku nowymi obudzić się ze snu na jawie dotyczącego strachu przed odrzuceniem i brakiem akceptacji. Będzie Cię to kosztować dużo wysiłku, wiedz jednak, że gra jest warta pisarz Julio Cortázar zwykł mówić: “Nic nie jest stracone, jeżeli mamy w sobie odwagę przyznać się do tego, że straciliśmy wszystko”.Jeżeli bliżej przyjrzymy się temu stwierdzeniu, okazuje się, że jest w nim całe mnóstwo prawdy. Rzeczywiście, proces dochodzenia do siebie po jakiejkolwiek stracie obejmuje również etap złości. To właśnie ona pozwala nam otwarcie przyznać się do tego, że przytłacza nas dana wyrazimy w sposób otwarty naszą złość i niemoc na to, co się nam przydarza, z czasem uda nam się dostrzec światło w zaczniemy próbować od nowaW wielu przypadkach nie zdajemy sobie sprawy z tego, że słowo: “żałoba” nie dotyczy jedynie etapu po śmierci bliskiej osoby. Żałobę przechodzimy również po ciosach emocjonalnych, poznawczych i fizjologicznych spowodowanym bolesną przypadku relacji miłosnej, długość fazy żałoby jest różna dla każdej osoby i zależna od sytuacji. Można je nakreślić następująco: Etap zaprzeczania. Jeżeli związek, jaki z kimś mieliśmy z jakiegoś powodu się rozpadł, osoba, która nie chciała rozpadu będzie negowała fakt jego wystąpienia. Zaprzeczanie jest elementem mechanizmu obronnego. Etap złości bądź obojętności. Z czasem, bolesne zerwanie zaczyna dochodzić do naszej świadomości. Nie oznacza to jednak wcale, że je rozumiemy. Stwarza to przestrzeń na poczucie winy, zniechęcenie, szukanie przyczyn i inne tego typu myśli. Etap negocjowania. Więź została zerwana i uznajemy to za fakt. Bywa jednak, jedna lub nawet dwie strony związku poszukują rozwiązania, chcąc znów naprawić związek i doprowadzić do jego połączenia. Etap cierpienia i bólu emocjonalnego. W tych momentach naszej żałoby po bolesnym zerwaniu uświadamiamy sobie, że nie ma rozwiązania tej sytuacji. Wszystko zaczyna być naznaczone uczuciem głębokiego smutku. Krok po kroku, dzień po dniu, miesiąc po miesiącu, uczucie winy powinno znikać. Jeżeli tak nie jest, czas zacząć szukać pomocy specjalisty. Etap akceptacji. Nie ma odwrotu. Nic nie można już zrobić. Zaczynamy powoli składać kawałki siebie i odzyskiwać miłość własną. Zaczynamy rozumieć, że o pewnych sprawach należy zapomnieć i że aby zbudować nowe więzi poza utraconym związkiem, niektóre elementy trzeba będzie “wymazać”. “Zapomnieć to stworzyć wspomnienie o tym, co już przeżyliśmy” -Elvira Sastre- Wszystko można zacząć od nowa – daj szansę sobie i innymGdy uda nam się już dotrzeć do etapu akceptacji, która pojawia się po bolesnym zerwaniu romantycznego związku, będziesz już gotowa, żeby podążyć nową ścieżką. Ta ciężka wędrówka nauczy Cię odszukać samą siebie. Nauczysz się z popełnionych wszystkim jednak pojmiesz jak masz się zachowywać, żeby czuć prawdziwe szczęście i zadowolenie z życia. Dlatego to takie ważne, żeby pamiętać, że wszystko się zmienia. Że musisz dać szansę sobie samej i taki właśnie sposób dasz sobie drugą szansę i dasz możliwość człowiekowi, który zbliży się do Ciebie aby nawiązać z Tobą więź i pozostać przy Twoim boku, czyniąc Twój świat bowiem na czułość, na pieszczoty, rozpieszczanie. Być może z niektórych związków będziesz musiała się wycofać, ale nie będzie to tak trudne. Po prostu obejrzysz się za siebie wiedząc, że możesz wszystko. Z miną, na jaką stać jedynie prawdziwą wojowniczkę.“Przed ich oczami zabłysnęły iskry, w uszach zabrzmiały ogłuszające dzwony i nawet gwiazdy zaczęły tańczyć” -Rosa Montero, ‘De La ridícula idea de no volver a verte’-Mimo całego tego cierpienia, które być może spowodowała u Ciebie miłość, nie pozwalaj, żeby cokolwiek zniszczyło to piękne uczucie. Rodzimy się, żeby kochać i – choć niestety czasem bardzo to boli – miłość tak naprawdę nie ma żadnego związku z poznać jeszcze lepszą wersję siebie w nowym związku, w nowej miłości. Pokażesz w ten sposób, że jesteś gotowa na szczęście. Nie pozwól, żeby negatywne uczucia Cię wolna, idź do przodu i miej odwagę. A jeśli upadniesz? Wszystko można zacząć od nowa. Jak zacząć zdrowo żyć i od czego zacząć? Te pytania najczęściej zadają sobie osoby, które chcą zmienić swoje życie na lepsze i pracować nad własnym zdrowiem oraz kondycją, zarówno tą psychiczną, jak i fizyczną. Podobnie jak w każdym innym przypadku, najtrudniej jest zacząć, ale kiedy już złapiemy przysłowiowego bakcyla, to będziemy się zastanawiać, jak mogliśmy wcześniej żyć inaczej. W poniższym artykule podpowiadamy jak zacząć zdrowo żyć i jakich zasada trzeba się trzymać. Wyznacz sobie cel Trzymaj się swoich celów Opracuj wartościową dietę Wyznacz sobie cel Od wyznaczania konkretnych celów zaczynają się poważne zmiany w życiu bez których, nic nie ma sensu. Muszą być one realne, możliwe do osiągnięcia i określone w czasie (np. zrzucenie 6 kg w miesiąc). Jeżeli nie wiesz jak to zrobić, możesz skorzystać z konsultacji z trenerem personalnym, lub przeczytać porady dotyczące zdrowia na Dzięki takiemu wsparciu ułożysz plan żywieniowy oraz treningowy, co razem wzięte powoli ci łatwiej osiągnąć zamierzony cel. Może być nim zrzucenie określonej liczby kilogramów lub po prostu, zamierzenie bycia zdrowym i silnym. Trzymaj się swoich celów Motywacja to drugi bardzo ważny czynnik niezbędny dla zdrowego trybu życia. Z doświadczenia wszyscy wiemy, że po upływie maksymalnie dwóch tygodni, cały zapał ostyga, a my stopniowo wracamy do dawnych nawyków. Aby tak się nie stało, potrzebne jest ciągłe motywowanie się do kontynuowania wprowadzanych w życie zmian. Zachętę do tego można szukać „na zewnątrz”, to znaczy zakładając profil na Facebooku lub innym portalu społecznościowym, gdzie możesz dokumentować swoje postępy a obserwujący cię internauci, będą cię w tym wszystkim dopingować i zachęcać do dalszych działań. Obserwuj inne osoby, które również prowadzą zdrowy styl życia, zgłaszaj się do nich po różnorodne porady, wskazówki i pomoc w dążeniu do osiągnięcia własnego celu. Opracuj wartościową dietę Dotyczy do zarówno diety, która ma pomóc w zrzuceniu masy, jak i tej, dzięki której utrzymasz osiągniętą wagę. Dlatego, zanim przejdziesz na określoną dietę postaw na zdrowie i osiągnięcie homeostazy. Spraw, aby twoje samopoczucie w czasie wprowadzanych zmian było na jak najwyższym poziomie i abyś miał poczucie, że zdrowe jedzenie to nie żadna kara, ale przede wszystkim przyjemność. Uczyń z tego nawyk, a twój organizm odpłaci się z wdzięczności. Unikaj niskokalorycznych diet, które powodują rozdrażnienie, niepokój, a nawet prowadzą do „rzucenia” się na jedzenie, z powodu niepohamowanego apetytu. Zacznij od racjonalnej kaloryczności i dopiero w kolejnych miesiącach stopniowo ograniczaj ilość spożywanych kalorii. Dzięki temu odchudzanie stanie się racjonalne i nie skończy się efektem jo-jo. Realizując swój plan żywieniowy, trzymaj się podstawowych zasad, jakimi są: spożywanie 5-6 posiłków dziennie w 2,3-godzinnych odstępach, wypijanie 2-3 litrów wody dziennie, codziennie rano, zaraz po przebudzeniu wypijanie szklankę wody z cytryną, co poprawi pracę metabolizmu oraz oczyści organizm z toksyn, niepopijanie niczym jedzenia, unikanie produktów powodujących wzrost wagi, przyrządzanie posiłków na parze, gotowane, duszone lub grillowane, używanie zdrowych przypraw zamiast soli kuchennej, wybieranie zdrowych tłuszczy roślinnych jak oliwa z oliwek, olej kokosowy, olej rzepakowy, spożywanie mięsa drobiowego takiego jak kurczak, indyk oraz ryb. Karina Sęeleganckie słowo, które mówi o tym czym się zajmuję . Zacznijmy od początku, obejrzyjmy to co mamy, to co się podoba – zostawmy, a to co nie – burzymy i wyrzucamy. Dopiero później na uporządkowanym czystym placu budujemy model życia, taki jak chcemy. Z całych sił. Nie ma sensu oglądać się na innych. Takich, którzy wszystko wiedza najlepiej i do tej pory ingerowali w wasze życie, a i tak niekoniecznie wyglądało ono tak, jakbyście tego chcieli. Na dezintegrację nie zawsze jest czas. Czasem jest za wcześnie, czasem trzeba zasiać ziarno (odsyłam do mojego poprzedniego felietonu o sianiu ziaren, aby czekały na wzrost), czasem nie sprzyjają okoliczności, a czasem po prostu akurat nie mamy siły na wielkie zmiany. Jednak w życiu części ludzi nadchodzi moment, że mówimy dość. Już dłużej nie chcę tak żyć. Już nie chcę tu pracować. Już nie chcę być z tą osobą. Już nie chcę tak wyglądać. Już nie chcę być chora. Dezintegracja. Rozkładanie na czynniki pierwsze swojego życia, rozdzielanie ich od siebie i przyglądanie się im z uważnością, ciepłem, miłością, szacunkiem i rozumem. W tym całym bałaganie i chaosie jest wiele dobrych rzeczy, cech, miejsc, ludzi i zdarzeń. Te oczywiście zachowujemy i odkładamy, aby włożyć w nową budowlę. Warto wtedy skorzystać ze wszystkich zapisów na mapie, ze wszystkich 9 pól, aby nie zapomnieć o czymś ważnym. Jak już oddzielimy rzeczy dobre od tych, których nie chcemy następuje jeden z trudniejszych etapów. Czystka. Żeby wejść w nowy związek warto skończyć stary i po nim posprzątać. Są jednak tacy, którzy wolą klin klinem, albo na zakładkę, ale przecież mają do tego prawo. Aby zmienić pracę trzeba wykonać pracę. Poszukiwania, testowania i sprawdzania. Tu zwykle zalecam rzeczoną zakładkę, aby zbyt długo nie zostawać bez przychodów. Chyba, że ktoś może sobie na to pozwolić. Są też tacy, którzy nie potrafią zacząć nowego związku nie zamykając starego. Żeby rozpocząć nową siebie w kwestii zdrowia, diety, sportu warto obejrzeć, w jak czarnej dziurze niemocy czasem jesteśmy. Ważne jest, aby wtedy rozważyć na co nas dzisiaj stać. Może warto zacząć od regularnych posiłków, a nie od razu od wywracania jadłospisu do góry nogami. Może na początku jedna aktywność w tygodniu, później dwa razy. Może zacząć od takiej formy, która na pewno jest nasza i nie będziemy jej robić z poświeceniem i wstrętem. Jak chcemy zmienić zawartość swojego mózgu i uzupełnić wiedzę, musimy najpierw sprawdzić, jaki jest jej dokładny stan obecny. Przyjrzyjmy się mu i obiektywnie zbadajmy, czy na pewno nam czegoś brakuje, a jeśli tak to spróbujmy sobie odpowiedzieć czego. Być może jak zobaczymy, co mamy na składzie to wystarczy. Dezintegracja. Fragmentaryzacja. Rozłożenie na atomy swojego życia. Później, jak dysponujemy już klockami, które są nam potrzebne, zaczynamy integrować je w całość. Jeżeli dobrze przesialiśmy i dobrze obejrzeliśmy siebie to większość pasuje do siebie jak puzzle. Bo Mapa Marzeń to właśnie puzzle naszego życia. Oczywiście nie jest to łatwy proces. Czasem boli. Czasem trzeba wyrwać bolący ząb, bo już nie nadaje się do leczenia. Czasem trzeba opuścić miejsce, które jest dla nas azylem albo wręcz przeciwnie. Często boimy się takich ruchów. Wielokrotnie widzę strach i niemoc w oczach osób, z którymi pracuję. Wiem, że trzeba wszystko rozłożyć na jeszcze mniejsze elementy i zacząć od drobnych zmian. Tych na miarę. Tych do wzięcia i akceptacji. Tych, na które damy zgodę zarówno w sercu, jak i w głowie. Jeżeli zaczynasz jakiś proces zmiany to ma on pewien przebieg. Warto, aby ta dziura miedzy „skokiem na główkę”, a „nową ja” była jak najpłytsza. Co ma na to wpływ ? Świadomość, wiedza, a dokładniej wykorzystanie wiedzy o sobie, doświadczenie i wiara, że potrafię ulepszyć jakiś fragment życia. Poczucie, że w jakimś obszarze będzie lepiej, wygodniej, sprawnie. Poczucie, że w ogóle się da. Bo tak jest! Warto tylko spróbować! Ostatnio w moim życiu sie za dużo wydarzyło przyjaciółka ktorej wszystko powiedziałam w sekrecie, rozpaplała wszystko każdemu poprostu mnie zdradziła, następne to że był w moim życiu chłopak, wykorzysał mnie i poszedł do swojej byłej, to że mysle że nie mam szans już u żadnego z chłopaków ponieważ jak sie w jakims zakocham i si mi zacznie podobać to jak do niego pisze na gg albo podobne, to zawsze nic nie wychodzi, wczoraj sie pociełam, cała ręka zakrwawiona od tych krech. Poóżcie mi bardzo bym chciała zmienić życie i zaczac je od nowa. Pomóżcie mi tu albo jak ktos wie coś o tym niech da nazwe skejpa i pogadamy... Z góry dzięki...

jak uciec i zacząć nowe życie