1. Działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe - z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Prawo do odszkodowania, na mocy art. 98 ust. 3 ugn powstaje dopiero wówczas, gdy decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stanie się ostateczna. Z tą bowiem datą działki gruntu wydzielone na wniosek właściciela pod drogi publiczne przechodzą z mocy prawa na własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządowych (art. 98 ust. 1 Za działki gruntu wydzielonych pod drogi publiczne, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej pomiędzy pierwotnym właścicielem lub użytkownikiem wieczystym, a właściwym organem – informuje Robert Tomaszewski z portalu www.saveinvest.pl. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika Na podstawie art. 98 ust. 1 GospNierU działka gruntu o Nr 282/5 przeszła na własność Miasta Kórnik z dniem, w którym decyzja o podziale ww. nieruchomości stała się ostateczna. W myśl art. 98 ust. 3 GospNierU za działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne przysłu-guje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem a Odwołując się do stanowiska orzecznictwa, Wojewoda stwierdził, że orzekanie w przedmiocie odszkodowania przysługującego za działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne art. 98 ust. 3 u.g.n. nie jest uwarunkowane ujawnieniem prawa własności jednostki samorządu terytorialnego do takich działek i dla przejścia prawa własności nie Procedury nabywania nieruchomości pod inwestycje drogowe, wypłaty odszkodowań z tego tytułu oraz ustalania odszkodowań za szkody powstałe w związku czasowymi zajęciami terenu, wykonywane są na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2015 r., nr 2031, z późn. zm . Nazwa usługi: Odszkodowanie za drogi przejęte na rzecz gminy na podstawie art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami Miejsce załatwienia sprawy: Referat Zarządu Nieruchomościamialeja marsz. Piłsudskiego 52/5481-382 Gdyniatel. 58 66 88 504, 58 66 88 519, 58 66 88 531, 58 66 88 943fax. 58 66 88 502pokój nr 343. Wymagane dokumenty: Wniosek właściciela nieruchomości/ użytkownika wieczystego lub z urzędukopia decyzji o podziale Sposób załatwienia sprawy: Usługa umożliwia uzyskanie odszkodowania za działki gruntu wydzielone pod gminne drogi publiczne, na podstawie art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ujawnienie w księdze wieczystej Gminy Miasta Gdyni jako właściciela działki drogowej. Tryb cywilno-prawny: 1) negocjacje w celu ustalenia wartości odszkodowania, 2) ugoda i wypłata odszkodowania. Przy braku ugody sprawa kierowana jest do Prezydenta Miasta Gdyni wykonującego zadania starosty z zakresu administracji rządowej w celu prowadzenia postępowania administracyjnego kończącego się wydaniem decyzji o ustaleniu wartości i wypłacie odszkodowania. Opłaty: Wniosek zwolniony z opłaty skarbowej. Czas załatwienia sprawy: Uzależniony od woli stron (negocjacje); minimum 2 m-ce. Tryb odwoławczy: 14 dni od daty otrzymania decyzji o odszkodowaniu. Podstawa prawna: Ustawaustawa o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2015 r. poz. 1774 z późn. zm.)- Art. 98 Inne informacje: Do wysłania wniosku drogą elektroniczną niezbędne będzie podpisanie go bezpiecznym podpisem elektronicznym lub profilem zaufanym ePUAP Formularz elektroniczny: Formularze tradycyjne: Dokumenty dodatkowe: Usługi powiązane: Tak uznał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 16 lutego 2016 r., I OSK 1137/14. Wójt gminy działając na wniosek właściciela nieruchomości wydał 7 marca 2012 r. decyzję, którą zatwierdził projekt jej podziału. W jego wyniku powstała działka wydzielona pod poszerzenie drogi wojewódzkiej. zwrócił się 22 marca 2012 r. do urzędu marszałkowskiego województwa o niezwłoczne wyznaczenie terminu spotkania celem uzgodnienia wysokości odszkodowania, na co zarząd województwa pismem z 4 kwietnia 2012 r. wyjaśnił, iż wnioski o wypłatę odszkodowania rozpoznawane są w kolejności wpływu, zaś sprawa ma nr 173. Pismem z 22 kwietnia 2012 r. ponownie zwrócił się o niezwłoczne powiadomienie o terminie uzgodnień w sprawie ustalenia odszkodowania, zaś organ, pismem z 10 maja 2012 r., powiadomił, że wnioski rozpoznawane są chronologicznie. Starosta, działając na wniosek z 12 czerwca 2012 r., wydał w listopadzie 2012 r. decyzję, którą ustalił na rzecz odszkodowanie zł za działkę pod drogę przejętą przez województwo, zobowiązując je do jego zapłaty. Od decyzji odwołanie wniósł marszałek województwa. Wojewoda utrzymał decyzję w mocy wskazując, że próby podejmowane przez nawiązania negocjacji z zarządem województwa zakończyły się negatywnie. Zarząd nie podjął bowiem rokowań na wezwanie a zatem nie doszło do uzgodnienia, o jakim mowa w art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami ( Odpowiednio udokumentowane fakty podejmowanych prób nawiązania takich uzgodnień oraz brak porozumienia, pomimo czynionych starań, należało uznać za materiał zastępujący protokół z uzgodnień. Stwarzało to możliwość złożenia wniosku o odszkodowanie do starosty jako organu właściwego. Skargę na decyzję wniosło województwo. Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał że przejście do etapu administracyjnego w przedmiocie ustalenia odszkodowania, zainicjowane wnioskiem A. K., było w okolicznościach sprawy uzasadnione. Uznanie bowiem przez organ, iż negocjacje będą prowadzone w kolejności wpływu wniosku przy założeniu, iż rozpoznaje on rocznie ok. 30 wniosków, daje okres oczekiwania wynoszący prawie 6 lat, a to oznaczało de facto brak możliwości uzgodnienia wysokości odszkodowania drogą negocjacji. Przeciwne stanowisko prowadziłoby do pozbawienia właściciela prawa żądania ustalenia i wypłaty odszkodowania na drodze administracyjnoprawnej za nieruchomość przejętą pod drogę publiczną w jakimkolwiek rozsądnym terminie. Organ nie wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków, przez co należało rozumieć także wskazanie nierealnego terminu przystąpienia do rokowań, co można utożsamić z brakiem uzgodnienia, o jakim mowa w art. 98 ust. 3 Taka sytuacja stwarzała możliwość złożenia wniosku o odszkodowanie do starosty jako organu właściwego w sprawie. Starosta zasadnie ustalił wysokość odszkodowania według stanu i przeznaczenia nieruchomości w dniu wydania decyzji o podziale oraz jej wartości w dniu wydania decyzji o odszkodowaniu. Skargę kasacyjną od wyroku wniosło województwo, jednak Naczelny Sąd Administracyjny skargę oddalił. Zdaniem eksperta Anna Główka, radca prawny w warszawskim biurze Rödl & Partner Działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne (gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe) lub ich poszerzenie z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą z mocy prawa odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne (art. 98 ust. 1 Za wydzielone w taki sposób działki gruntu przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między byłym właścicielem a właściwym organem. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie, na wniosek właściciela odszkodowanie ustala się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości (art. 98 ust. 3 Odszkodowanie ustala wówczas w drodze decyzji starosta (art. 129 ust. 1 Art. 98 ust. 3 przewiduje dwojaki tryb ustalenia odszkodowania na rzecz właściciela nieruchomości, wydzielonej w wyniku podziału pod drogi publiczne: - uzgodnienie między właścicielem a właściwym organem reprezentującym podmiot publiczny, na rzecz którego przeszła własność nieruchomości wydzielonej pod drogę publiczną, - ustalenie odszkodowania decyzją administracyjną, wydaną na wniosek właściciela przez organ właściwy w sprawie ustalenia odszkodowania (starostę). Tryby te następują po sobie w tym znaczeniu, iż jeżeli nie dojdzie do uzgodnienia wysokości odszkodowania drogą rokowań, tj. w trybie cywilnoprawnym, wówczas właściciel ma prawo wystąpić z wnioskiem o wszczęcie w sprawie postępowania administracyjnego. Ten drugi tryb (administracyjnoprawny) może być zatem wdrożony, jeżeli nie dojdzie do uzgodnień. Przepisy nie regulują ani trybu prowadzenia uzgodnień, czasu ich trwania, ani formy ich zakończenia. W uzgodnieniach chodzi w istocie o wypracowywanie przez strony, w drodze negocjacji, warunków, na jakich gotowe są zawrzeć umowę w sprawie wysokości odszkodowania. Uzgodnienia te mogą zakończyć się wynikiem pozytywnym i wtedy nie ma powodu wszczynania postępowania administracyjnego lub negatywnym – nie dojdzie do porozumienia. Sytuacja, gdy nie dojdzie do uzgodnienia, jest okolicznością faktyczną i jako taka musi być badana każdorazowo w warunkach indywidualnej sprawy. Nie budzi jednak wątpliwości, że jeżeli na wniosek o uzgodnienie odszkodowania organ nie reaguje w rozsądnym czasie, to tym samym ziszcza się przesłanka nie dojścia do uzgodnienia (postanowienie NSA z 17 września 2014 r., I OSK 2102/14). NSA podkreślił w komentowanej sprawie, że przejęcie działki gruntu wydzielonej pod drogi publiczne na rzecz podmiotu publicznego skutkuje w istocie wywłaszczeniem nieruchomości. Musi się ono odbyć za słusznym odszkodowaniem. Jest to konstytucyjna zasada. Odszkodowanie jest natomiast słuszne nie tylko wtedy, gdy odpowiada wartości rynkowej, ale także gdy ustalone jest w rozsądnym terminie. Opieszałość organu nie zasługuje zatem na ochronę prawną. Poza tym również w jego interesie jest podjęcie negocjacji, które dają szansę wypracowania zgodnego stanowiska co do wysokości odszkodowania, zamiast ustalenia go decyzją starosty. Intensyfikacja prac związanych z lokalizowaniem dróg publicznych sprawiła, że od początku 2009 r. organy administracji odnotowały lawinowy wzrost spraw z zakresu ustalania odszkodowań za nieruchomości pozyskane pod drogi publiczne w porównaniu z latami ubiegłymi. Z danych Ministerstwa Infrastruktury wynika, że do końca 2010 r. wpłynie około 20 tys. spraw z zakresu ustalenia odszkodowań za grunty przeznaczone pod drogi. Nie można nadto zapominać, że wskutek nowelizacji specustawy drogowej obowiązkiem ustalenia odszkodowań obciążeni zostali starostowie w odniesieniu do nieruchomości pozyskiwanych pod drogi gminne i powiatowe. Duża liczba prowadzonych postępowań oraz głębokie zmiany specustawy doprowadziły do powstania, nieuchronnych w tej sytuacji, trudności interpretacyjnych. Zobacz koneicznie: Wybrane zagadnienia dotyczące odszkodowań za nieruchomości przejęte pod drogi publiczne W celu identyfikacji i wyjaśnienia pojawiających się problemów, a także podniesie nia jakości zarówno czynności poprzedzających rozstrzygnięcia administracyjne, jak i wydawanych przez organy administracji decyzji, w dniach 19–20 listopada 2009 r. w Falentach koło Warszawy odbyło się seminarium z udziałem Mirosława Gdesza - sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przedstawicieli Ministerstwa Infrastruktury, wojewodów, prezydentów miast oraz inwestorów. Niniejsze opracowanie (na zdjęciu po lewej) jest podsumowaniem tego spotkania. W zamyśle ma ono służyć wyjaśnieniu zawiłości w procedurze ustalania odszkodowań za nieruchomości pozyskiwane pod budowę dróg publicznych, wskazaniu zagadnień dyskusyjnych, poja wiających się na tle stosowania przepisów specustawy drogowej, a także przedstawieniu propozycji ich rozwiązania. Podjęto w nim próbę interpretacji przepisów ustawy. Niektóre prezentowane tezy zostały już zweryfikowane przez praktykę, czemu dano wyraz przywołując orzecznictwo sądów administracyjnych, natomiast w pozostałym zakresie opracowanie jedynie sygnalizuje podjęte rozważania.

wniosek o odszkodowanie za działki gruntu przejęte pod drogi publiczne